|
|
|
|
İSTEME
Bir kutu çikolata, bir demet çiçek... İster koklaşıp evlilik yolunda adım atılsın, ister görücü usulü... Yola bir kere girince durak çoğunlukla aynı: Kızın evi.
Sözler de aynı: ‘‘Allahın emri, peygamberin kavli...’’ Sonra mı? Biliyorsunuz kahve. Kız yapıp ikram edecek. Bir söylentiye göre damatın kahvesine şeker yerine tuz konulacak.
Kişilik tahlili niyetine... Baba evet diyecek.
Daha önceden kararlaştırılmışsa kırmızı kurdeleyle bağla söz yüzükleri, belki de nişan, kız ve damadın parmaklarındaki yerini alacak.
